?

Log in

No account? Create an account

28 студзеня 2014

Глянь у вакно – там сонца свеціць,
Надвор’е – лепей не знайсці.
А ў гэты момант сечы дзеці
Рыхтуюцца на штурм ісці.

Яны глядзяць з-за барыкадаў
Вар’яцкім позіркам байцоў,
Вядома мне – дасце вы рады,
Разбурыце сталь ланцугоў!

На штурм, каб знішчыць урэшце катаў,
Што пры уладзе і грашах:
Раней глядзелі зухавата,
Цяпер жа ахапіў іх жах.

Пляваць раней на ўсё ім была,
З іх кожны быў, як тлусты кот.
Але пара ім сунуць у рыла,
Што ўлада – гэта сам народ.

Не ведаем, што будзе далей,
Над барыкадай – чорны дым.
Але мы скажам дасканала:
Нам лёс свой вырашаць самім.

Здабудзем лепшай долі злёту,
Ці зноўку будзе гвалт і глум?
Пытанні задавацьмем потым.
А зараз, хлопцы, усе на штурм!